در قرآن کریم ذات پاک خداوند ، 91 بار به عنوان غفور (بسیار آمرزنده) و 5 بار به عنوان غفار (بسیار بخشنده ) یاد شده است . نیز در آیات بسیاری ، مردم به سوی استغفار از گناهان فراخوانده شده اند و دربیش از هشتاد مورد ، سخن از توبه و بازگشت به سوی خدا و قبولی توبه به میان آمده است.

ازبررسی ایات قرآنی چنین به دست می اید که استغفار به معنای شست و شو ، وتوبه به معنای کسب کمالات است . انسان نخست باید خودرا از گناهان پاک سازد و سپس وخود را به اوصاف الاهی بیاراید ( (( وان استغفروا ربّکم ثم توبوا الیه ؛ از پروردگار خود آمرزش بطلبید و سپس به سوی اوبازگردید.)) سوره هود:آیه3 )؛ همان گونه که اول لباس های چرکین را ازبدن در می آورید و بعد لباس تمیز می پوشید. بر این اساس ، استغفار همان مرحله طلب آمرزش و زدودن آلودگی است و توبه ، مرحله عملی کسب فضیلت ها و جبران کوتاهی ها و آراستگی به کمالات است.

منبع : ماهنامه گلبرگ/ مرکزپژوهش های اسلامی صدا وسیما / شهریور 1383 / شماره 54 / سردبیر: سعید کاوه