پيشنهاد هايي براي مسافرين

پيشنهاد هايي براي مسافرين

الف)همراه داشتن وسايل مورد نياز

ب)داشتن انگيزه نيك

ج)گزينش همسفر خوب

د)اخلاق نيكو با همسفران

ه )سخاوت ومروت در سفر

و)مشورت با ديگران

ز)ياري يكديگر

ح)حفظ آرامش و خونسردي در حوادث

ط)مديريت سفر

ي)نماز اول وقت

ك)گفت و گو هاي سودمند

ل)رعايت بهداشت و حفظ سلامت در سفر

م)كمك به مسافران

ن)بهره گيري معنوي و فرهنگي(يك- تامل وتدبر در زيبايي ها و شگفتي هاي آفرينش    دو- زيارت    سه- ديدار آثار تاريخي براي عبرت گيري )

در اين پست مشورت با ديگران را در سفر اندكي شرح مي دهم

مشورت با ديگران

مشورت وهم فكري در امور و برنامه هاي سفر لازمه سفري موفق است ؛ دل هم سفران را به يكديگر پيوند مي دهد وآنان را در برطرف ساختن مشكلات سفر ياري مي بخشد. تكيه و تعصب بر نظرهاي شخصي ، نه تنها با روح تفاهم و سازگاري  جمعي تناسبي ندارد، بلكه ايام را به كام همه تلخ مي كند.لقمان در اين موارد ، اين گونه فرزندش را نصيحت مي كند:

 ))  پسرم، چون با جماعتي به سفر شوي و كاري در پيش گيري ، با همراهان مشورت كن.از خود رايي بپرهيز و در مقام مشورت ، راي خود را صريح و قاطع بيان كن. (وسائل الشيعه،ج 8 ، ص 323.)  ))

دعا و اجابت از نگاه قرآن و عترت

منبع: خبرگزاری قرآنی ایران

دعا كننده؛ ‌پاداش اخروی دارد

((ادعونی استجب لكم))؛بخوانيد مرا تا اجابت كنم شما را؛ اين آيه يكی از صريح ترين آيه های قرآنی در باب دعاست.با خواندن اين آيه آرامشی تمام وجود انسان را احاطه می كند و اميدوار به فضل الهی می شود.می داند كه فرای بود و نبود اين جهان فانی و خاكی،كسی هست كه به فريادش برسد؛صدايش را با تمام وجود بشنود و به ندايش پاسخ دهد؛پاسخی بی مزد و منت و بی هيچگونه ريا و تقلب. همين اميدواری او را بس است.

راستی آيا تا به حال طعم شيرين استجابت دعا را چشيده‌ايد؟ آن هنگام كه در اوج گرفتاری و در پيچ و خم مشكلات لاينحل و در عين نااميدی از همه كس و همه جا، با بلند كردن دو دست خود به سوی آسمان و با تمام وجود از خداوند متعال طلب حاجب و رفع گرفتاری كرده‌ايد و البته پس از مدت كوتاهی بر مشكلات فائق آمده‌ايد.

خداوند در قرآن كريم سوره اعراف آيه 80 می‌فرمايد: «برای خدا نام‌های نيك است؛ پس او را به وسيله آنها بخوانيد و دعا كنيد.» و در سوره غافر آيه 60 می‌فرمايد: «مرا بخوانيد و درخواست كنيد تا پاسخ دهم.» در سوره انعام آيه 53 هم خطاب به پيامبر (ص) چنين آمده است: «ای پيامبر نبايد آنان را كه هر صبحگاه و شبانگاه خدا را می‌خوانند از پيش خود برانی.»

همچنين در سوره فرقان آيه 77 هم آمده است: «ای رسول من! بگو اگر به سوی خدا متوجه نشويد و دعا نكنيد پرورگارم به شما اعتنا نخواهد كرد.»

با نگاه به اين همه توصيه‌ها و تأكيدات مكرر قرآن و سفارشات ائمه اطهار عليهم سلام به راستی چرا برخی از دعاها متسجاب نمی‌شوند و يا حتی برخی از دعاها نتيجه عكس می‌دهد. چه حكمتی در اين دايره مینا نهفته است؟

گروه گزارش ايكنا در پی يافتن پاسخ اين سوالات به ميان مردم و كارشناسان قرآنی رفته است.پیشنهاد می کنم به این لینک رفته و گزارش کامل را بخوانید. 

دین یا ادیان

علمای دين شناسی و نويسندگان تواريخ مذاهب معمولا تحت عنوان " اديان‏ " بحث می‏كنند ، مثلا می‏گويند دين ابراهيم ، دين يهود ، دين مسيح و دين‏ اسلام ، هر يك از پيامبران صاحب شريعت را آورنده يك دين می‏دانند اصطلاح شايع ميان مردم نيز همين است .
ولی قرآن اصطلاح و طرز بيان ويژه ای دارد كه از بينش خاص قرآنی سرچشمه‏ می‏گيرد از نظر قرآن دين خدا از آدم تا خاتم يكی است ، همه پيامبران اعم‏ از پيامبران صاحب شريعت و پيامبران غير صاحب شريعت به يك مكتب‏ دعوت می‏كرده اند ، اصول مكتب انبياء كه دين ناميده می‏شود يكی بوده است‏
تفاوت شرايع آسمانی يكی در يك سلسله مسائل فرعی و شاخه ای بوده كه بر حسب مقتضيات زمان و خصوصيات محيط و ويژگيهای مردمی كه دعوت می‏شده اند متفاوت می‏شده است و همه شكلهای متفاوت و اندامهای مختلف يك حقيقت و به سوی يك هدف و مقصود بوده است ، و ديگر در سطح تعليمات بوده كه پيامبران بعدی به موازات تكامل بشر ، در سطح بالاتری تعليمات خويش را كه همه در يك زمينه بوده القاء كرده اند مثلا ميان تعليمات و معارف اسلام در مورد مبدا و معاد و جهان ، و معارف‏ پيامبران پيشين از نظر سطح مسائل ، تفاوت از زمين تا آسمان است ، و به‏ تعبير ديگر ، بشر در تعليمات انبياء مانند يك دانش آموز بوده كه او را از كلاس اول تا آخرين كلاس بالا برده‏اند . اين تكامل دين است نه اختلاف‏ اديان قرآن هرگز كلمه " دين " را به صورت جمع ( اديان ) نياورده است‏
از نظر قرآن آنچه وجود داشته است دين بوده نه اديان يك تفاوت پيامبران‏ با نوابغ و فلاسفه بزرگ اين است كه فلاسفه هر كدام مكتب مخصوص به خود داشته اند ، از اين رو هميشه در جهان " فلسفه ها " وجود داشته نه " فلسفه " ، ولی پيامبران الهی هميشه مؤيد و مصدق يكديگر بوده اند و يكديگر را نفی نكرده اند هر كدام از پيامبران اگر در محيط و زمان پيامبر ديگر می‏بود مانند او قانون و دستورالعمل می‏آورد .
قرآن تصريح می‏كند كه پيامبران يك رشته واحدی را تشكيل می‏دهند و پيامبران پيشين مبشر پيامبران پسين بوده اند و پسينيان مؤيد و مصدق‏ پيشنيان بوده اند ، و هم تصريح می‏كند كه از همه پيامبران بر اين مطلب كه‏ مبشر و مؤيد يكديگر باشند پيمان اكيد و شديد گرفته شده است ، می‏گويد : "ياد كن هنگامی را كه خداوند از همه پيامبران پيمان گرفت كه آنگاه كه‏ به شما كتاب و حكمت دادم و سپس فرستاده ای آمد كه آنچه را با شماست‏ "تصديق می‏كند ، به او ايمان آوريد و او را ياری نماييد خداوند گفت : آيا اقرار و اعتراف كرديد و اين بار را به دوش گرفتيد ؟ همه گفتند : اقرار كرديم . خداوند گفت : پس همه گواه باشيد ، من نيز از گواهانم (۱) .
قرآن كريم كه دين خدا را از آدم تا خاتم يك جريان پيوسته معرفی می‏كند نه چند تا ، يك نام روی آن می‏گذارد و آن " اسلام " است البته مقصود اين نيست كه در همه دوره ها دين خدا با اين نام خوانده می‏شده است و با اين نام در ميان مردم معروف بوده است ، بلكه مقصود اين است كه حقيقت‏ دين دارای ماهيتی است كه بهترين معرف آن لفظ اسلام است و اين است كه‏ می‏گويد :
« ان الدين عندالله الاسلام »( 2 ) .
دين در نزد خدا اسلام است .
يا می‏گويد :
« ما كان ابراهيم يهوديا و لا نصرانيا و لكن كان حنيفا مسلما »( 3 ) .
ابراهيم نه يهودی و نه نصرانی بلكه حق جو و مسلم بود .

پاورقی :

. 1 " و اذا اخذ الله ميثاق النبيين لما آتيتكم من كتاب و حكمة ثم‏ جائكم رسول مصدق لما معكم لتؤمنن به و لتنصرنه قال ااقررتم و اخذتم علی‏ ذلكم اصری ، قالوا اقررنا ، قال فاشهدوا و انا معكم من الشاهدين » " ( آل عمران / 81 ) .
. 2 آل عمران / . 19
. 3 آل عمران / . 67

از کتاب وحی و نبوت (مقدمه‏ای بر جهان بينی اسلامی جلد سوم )/ نویسنده متفكر شهيد استاد مرتضی مطهری

منبع: کتابخانه الکترونیکی پیامبر اعظم (ص)

ای بهترین بهترین ها

تو را می خوانم ای بهترین بهترین ها !

 تو بهترین آمرزنده ای و خطاهایمان را می بخشایی، تو برترین مشکل گشایی و سخت ترین مشکلاتمان را بر طرف می کنی. بهترین  یاوری چون در تنهاترین لحظه های زندگی ام همنشین من هستی. ای بهترین بهترین ها، بهترین خوبی ها را نصیبم کن و یاوری ام کن تا از برترین بندگان تو باشم.