کاروان ، خسته و تشنه ، در بیابانی خشک و بی آب و علف ، بار افکند . گویا دستور توقف ، برتشنگی کاروانیان افزوده بود. پیامبر رو به کاروانیان فرمود : (( هیزم جمع کنید . )) نگاه ها در هم تکرار شد . یکی شگفت زده گفت : (( یا رسول الله ! اینجا سرزمین خشکی است ؛ هیزم در آن یافت نمی شود !)) پیامبر فرمود : (( بروید و هر گدام هر اندازه که می توانید ، هیزم جمع کنید.))یاران ، در بیابان پراکنده شدند و پس از گذشت ساعتی ، هر کدام با مقداری هیزم بازگشتند و آن را در نقطه ای مقابل پیامبر روی هم انباشتند . پیامبر آن ها را برافروختت وبه یاران خود فرمود: (( گناهان این گونه روی هم جمع می شوند .)) پس فرمود : (( از گناهان کوچک بپرهیزید که همه آن ها جمع و پبت می شوند ؛ زیرا هر چیز بازخواست کننده ای دارد .)) سپس تلاوت فرمود : (( آنچه را مردم از گناه و ثواب پیش فرستاده اند ، می نویسیم و همه چیز را در نامه اعمال شمارش کرده ایم (یس:12) )).*

* اصول کافی ، ج 2 ، ص288 ، ح 3 .

 

منبع : در قلمرو آفتاب / ابوالفضل هادی منش / مرکز پژوهش های اسلامی صدا وسیما / ص 36

 

مطالبی دیگر با موضوعی مرتبط : دستورالعملی برای دوری از گناهان

  برای مبارزه با گناه چه کنیم؟(برای ترک گناه

کسی که مرتکب گناه شده ، وظیفه اش چیست؟