نماز اوّل وقت وسط جنگ

ابن عباس مى‏ديد كه حضرت على عليه السلام گاهى در وسط جنگ به آسمان نگاه مى‏كند.
جلو آمد و پرسيد: چرا به آسمان نگاه مى‏كنيد؟
حضرت فرمود: براى اينكه نماز اوّل وقت از دستم نرود.
گفت: الآن شما در حال جنگ هستيد. حضرت فرمود:
از نماز اوّل وقت نبايد غفلت شود، حتّى در ميدان جنگ.

ادامه ی نکات نماز در مطلبی با عنوان يكصد و چهارده نكته درباره نماز

 

دعاي جامع

دعاي جامع، يكي از دعاهاي امام حسين(ع) است كه انواع ارزش هاي اخلاقي و معنوي را از خداوند بزرگ درخواست مي كند:((خدايا!من از تو موفقيت هدايت شدگان و اعمال پرهيزكاران،ونصيحت كردن توبه كنندگان ، و عزم و اراده صابران ، و ترس و پرهيز آنان كه از تو مي هراسند،وتلاش و كوشش علم خواهان،وزينت پرهيزكنندگان را درخواست مي كنم . نيز ترس زاري كنندگان را تا آنكه از تو بترسم ؛ ترسي كه مرا از ارتكاب گناهان باز دارد و به انجام اطاعت تو وادار كند ؛ اعمالي كه با آن كرامت تو را به دست آورم و پندپذير باشم ؛ ترسي كه تنها براي تو نصيحت كنم و دوستي تو را بخواهم ؛ ترسي كه در تمام كارها به تو توكل كنم وبه تو خوش بين باشم.ستايش تو راست اي آفريننده نور، ستايش تو راست اي خداي بزرگ و وستايش تنها از آن تو است)).

منبع : بحارالانوار ،ج94،ص191؛ فرهنگ سخنان امام حسين (ع) ، ص364.

 

حسن(ع) صلح ، حسين (ع) قيام ... چرا؟

دشمن امام حسن (عليه السلام) معاويه بود و دشمن امام حسين (عليه السلام) يزيد!وبراي روشن شدن تفاوت ميان اين پدر و پسر ، شهادت تاريخ كه پسر را((كودني احمق!)) وپدر را ((هوشياري تيزبين)) و به گمان بعضي نابغه اي در تيزهوشي معرفي كرده كافي است. به گمان قوي دنباله اين جنگ(امام حسن(عليه السلام)و معاويه) به بزرگترين وقاطع ترين ضربه نسبت به اسلام كشيده مي شد و عواقب آن با نابودي آخرين فردي كه دل در گرو طرز فكر اصيل اسلام و مكتب علوي داشت خاتمه مي يافت و معاويه در اجرا اين گونه نقشه ها و ثسويه حساب هاي قديمي و تاريخي داراي استعدادي عجيب بود.اما امام حسين (عليه السلام) دشمنش نازپرورده اي است كه به هيچ وجه از عهده حل مشكلات و مهار كردن امواج مخالف وبه كار بستن نقشه هاي وسيع بر نمي آيد.

برگرفته از كتاب صلح امام حسن/ ترجمه  آيت الله سيد علي خامنه اي

فلسفه و هدف اصلي دعا

با دقت در برخي آيات قرآني در مي يابيم كه هدف از دعا و نيايش ، از بين بردن غرور و تكبر است كه منشا بسياري از طغيان ها است. با دعا كردن ، روح آدمي تواضع پيدا مي كند و انسان مانوس با دعا ، هرگز گرد كبر و غرور نخواهد گشت و اين آغاز راه بندگي خداوند است. بنده اگر متكبر باشد بنده نيست . عامل مهم ترك دعا و نيايش هم كبر است و خداوند متعال در اشاره به اين حقيقت مي فرمايند:" مرا بخوانيد تا شما را اجابت كنم.همانا كساني كه از عبادت و بندگي من سركشي كنند و تكبر ورزند،طولي نمي كشد كه با خواري و ذلت وارد جهنم مي شوند".امام باقر(ع)مفهوم اين آيه را در روايتي چنين بيان مي فرمايد :" در نزد خداوند كسي مغبوض تر ازآن نيست  كه از عبادت او تكبر مي ورزد و از آنچه نزد اوست درخواست نمي كند".