حقیقت

گویند : یکی از علمای بزرگ پس از پایان تحصیلات خود ، در حوزه علمیه نجف اشرف ،هنگامی که می خواست به زا دگاهش برگردد ، به حضور استادش برای خداحافظی رفت.

هنگام خدا حافظی و جدا شدن ، به استاد عرض کرد، پند و موعظه ای به من بیاموز!

استاد به او گفت : (( بعد از اتمام این زحمت ها ، آخرین اندرزم کلام خدا است ( و آن آیه ی 14 سوره علق است) این آیه را هرگز فراموش مکن ، ومعنی آن این است : (( آیا انسان نمی دانست که خدا همه چیز را می بیند))*

آری عالم ، محضر خدا است ، وما همواره باید در خاطر داشته باشیم که هر کار می کنیم خدا می بیند تا آنجا که حتی به خیانت مخفی چشم ها ، و به آنچه که در سینه ها مخفی است آگاه می باشد.**

* تفسیر نمونه ج 20 ص 66

** اشاره به  سوره مومن آیه 19

منبع : داستان ها وپند ها ، ج 6 ، ص 118