با دقت در برخي آيات قرآني در مي يابيم كه هدف از دعا و نيايش ، از بين بردن غرور و تكبر است كه منشا بسياري از طغيان ها است. با دعا كردن ، روح آدمي تواضع پيدا مي كند و انسان مانوس با دعا ، هرگز گرد كبر و غرور نخواهد گشت و اين آغاز راه بندگي خداوند است. بنده اگر متكبر باشد بنده نيست . عامل مهم ترك دعا و نيايش هم كبر است و خداوند متعال در اشاره به اين حقيقت مي فرمايند:" مرا بخوانيد تا شما را اجابت كنم.همانا كساني كه از عبادت و بندگي من سركشي كنند و تكبر ورزند،طولي نمي كشد كه با خواري و ذلت وارد جهنم مي شوند".امام باقر(ع)مفهوم اين آيه را در روايتي چنين بيان مي فرمايد :" در نزد خداوند كسي مغبوض تر ازآن نيست  كه از عبادت او تكبر مي ورزد و از آنچه نزد اوست درخواست نمي كند".