دوشنبه رفته بودم سهام بورس انرژی را بخرم ، توی دستشویی بانک بودم که یه روحانی هم اومد داخل / فکر کنم اومده بود وضو بگیره // به یه نفر دیگه حرفی به این مضمون زد : ببین چه قدر بازار دنیا گرمه و مردم این قدر که به فکر دنیا هستند به فکر اون دنیا هم هستن !؟؟!

کاری به مردم ندارم خطاب اون روحانی هم من نبودم ولی خیلی به دلم نشست / من که قبل از اذان صبح برای خرید سهام بیدار شده بودم!! هنوز آفتاب نزده بود بانک بودم // جمعیت صبح واقعا زیاد بود /// انگار مخاطب من بودم!!

 

سنگر انفرادی

فان مع العسر یسراً، ان مع العسر یسرا

پروردگارا تو خود گواهی بر من چه می‌گذرد.

تو خود این معرفت را به من عنایت کردی که آسانیهای بعد از سختیها را در ظرف دورة فانی زندگی خود در دنیا نپندارم، بلکه برای رسیدن به موهبت بزرگ تو که همانا «آرامش در سکینت قلبی» است، این گونه تصور کنم که دنیای فانی حادثه و ماجرایی است سخت و طاقت‌فرسا و ما انسانهای ناتوان بایستی مهیای گذشتن و عبور کردن از این ورطة هولناک باشیم.

اینکه گاهی اوقات به صورت مقطعی پس از سختی، آسانی ظاهر می‌گردد، از یک طرف آزمایشی است که خداوند از ما می‌کند تا معلوم گردد مدعیان دین و آیین خدا چه کسان‌اند. (... و لما یعلم الله الذین جاهدوا...) و از طرفی، لطف و مرحمت خداست بر اینکه در حرکت در راهش نبریم...)

از دلنوشته‌های امیر شهید صیاد شیرازی

لینک منبع: http://www.hawzah.net/FA/MagArt.html?MagazineID=0&MagazineNumberID=5740&MagazineArticleID=57263

«قَالَ الصَّادِقُ جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ ع مَنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ وَاعِظٌ مِنْ قَلْبِهِ وَ زَاجِرٌ مِنْ نَفْسِهِ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ قَرِينٌ مُرْشِدٌ اسْتَمْكَنَ عَدُوَّهُ مِنْ عُنُقِه» شافی، صفحه‌ى 652

فى الفقيه، عن الصّادق (عليه‌السّلام) [حضرت امام جعفر صادق علیه‌السّلام فرمودند]: «من لم يكن له واعظ من قلبه و زاجر من نفسه و لم يكن له قرين مرشد استمكن عدوّه من عنقه». اولين چيزى كه موجب ميشود كه انسان بتواند در مقابل دشمنش - كه مراد، شيطان است - ايستادگى كند و مانع بشود از تصرف دشمن و تسلط دشمن، [این است كه:] «واعظ من قلبه»؛ از قلب خود واعظى براى خود داشته باشد. قلب متذكر بيدار، انسان را نصيحت ميكند، موعظه ميكند. يكى از بهترين وسائلِ اينكه انسان قلب را وادار كند به موعظه‌ى خود و فعال كند در موعظه‌ى خود، همين دعاهاست، دعاهاى مأثور - صحيفه‌ى سجاديه و ساير دعاها - و سحرخيزى؛ اينها دل انسان را به عنوان يك ناصح براى انسان قرار ميدهد. اول اين است: «واعظ من قلبه».

[دوم اینكه:] «و زاجر من نفسه»؛ از درونِ خود يك زجركننده‌اى، منع‌كننده‌اى، هشداردهنده‌اى داشته باشد. اگر اين دو تا نبود، «و لم يكن له قرين مرشد»، يك دوستى، همراهى كه او را ارشاد كند، به او كمك كند، راهنمائى كند، اين را هم نداشته باشد - كه اين، سومى است - كه اگر چنانچه از درون، انسان نتوانست خودش را هدايت كند و مهار نفسِ خودش را در دست بگيرد، [باید] دوستى داشته باشد، همراهى داشته باشد، همينى كه فرمودند: «من يذكّركم اللَّه رؤيته»، كه ديدار او شما را به ياد خدا بيندازد؛ اگر اين هم نبود، «استمكن عدوّه من عنقه»؛ خود را در مقابل دشمنِ خود مطيع كرده است؛ دشمنِ خود را مسلط كرده است بر خود و بر گردن خود، كه سوار بشود. كه [منظور از] دشمن، همان شيطان است. اينها لازم است. از درون خود، انسان، خود را نصيحت كند. بهترين نصحيت كننده‌ى انسان، خود انسان است؛ چون از خودش انسان گله‌مند نميشود. هر كسى انسان را نصيحت كند، اگر قدرى لحن او تند باشد، انسان از او گله‌مند ميشود؛ اما خود انسان، خودش را نصيحت كند؛ دشنام بدهد به خودش، ملامت كند، سرزنش كند خودش را؛ اينها خيلى مؤثر است. موعظه كند، زجر كند. در كنار اينها، يا به جاى اينها اگر نبود، آن وقت دوست، رفيق، كه دستگيرى كند انسان را.

لینک منبع :http://farsi.khamenei.ir/hadis-content?id=10856

 

 اعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ وَأَنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ

﴿آیه ۹۸  سوره مائده﴾  

امام علي عليه السلام مي فرمايند: الصَّبْرُ صَبْرَانِ صَبْرٌ عَلَي مَا تَکْرَهُ وَ صَبْرٌ عَمَّا تُحِبُّ

صبر دو گونه است: صبر بر آنچه خوش نمي داري و صبر در آنچه دوست مي داري.

نهج البلاغه - حکمت 55

منبع :http://www.mesbahyazdi.org

شهید همت :

برای اینکه خدا , لطفش و رحمتش و آمرزشش شامل حا ل ما بشه , باید اخلاص داشته باشیم

و برای اینکه ما اخلاص داشته باشیم یک سرمایه می خواهد که از همه چیزمون بگذریم

و برای اینکه از همه چیزمون بگذریم

باید شبانه روز دلمون و وجودمون و همه چیزمون با خدا باشه

اینقدر پاک باشیم که خدا کلاً ازمون راضی باشه

قدم برمی داریم برای رضای خدا

قدم برمی داریم برای کاری برای رضای خدا

حرف می زنیم برای رضای خدا

شعار می دهیم برای رضای خدا

می جنگیم برای رضای خدا

همه چیز , همه چیز , همه چیز خاص خدا باشه

که اگر شد پیروزی نزدیک است

چه بکشیم چه کشته بشیم اگر اینچنین باشیم

پیــروزیـم

و هیچ ناراحتی نداریم وشکست معنا نداره برای ما

چه بکشیم چه کشته بشیم

پیــروزیـم

اگر اینچنین باشیم

منبع : www.hajhemat.ir

ياأيها الذين امنوا استعينوا بالصبر والصلاه

وقتی اشتباه یا گناه می کنیم ، نباید چون اشتباه( یا گناه ) کرده ایم فکر یا احساس کنیم  من چنان اشتباه (یا گناه )می کنم که همیشه اشتباه ( یا گناه)می کنم و هم آن کار را عادی انجام دهیم و هم جرائت پیدا کنیم اشتباهات دیگر را انجام دهیم . ( اگر به غیر از امور دینی  ،در زندگی ، به اشتباهات تحصیلی و اجتماعی و ... توجه کنیم مطلب بالا بهتر فهمیده می شود.)

برای همین چون در محضر خدا هستیم و تمام اعمالمان ثبت می شود هیچ گناهی را نباید کوچک و نادیده کرفت . اعمالمان (گناه یا کار خیر ) دقیقا با توجه به کمیت و کیفیت ثبت می شود و در آخرت همراه ما خواهد بود . پس هیچ گاه کنترل نیاز ها و احساساتتان را از دست ندهید ، اگر همیشه هم اشتباه می کنید دلیلی نیست که یک بار دیگر اشتباه بکنید . ( به نظرم ، تفاوت ما آدما توی همین اشتباه کردن یا نکردن ها و کنترل نیازها ست)

لطفا پس از خواندن این متن نظرات خود و دلایلاتان را بنویسید ان شا... بتوانم استفاده کنم.

توجه : بنده متخصص دین نیستم و این صحبت ها جنبه شخصی بیشتر دارد لطفا برای دریافت جوابی دقیق تر به منابع موثق دینی رجوع کنید

شب دوم ماه رمضان -2

جواب به این سئوال که چرا نباید گناه بکنیم ؟ دلیل این میشه که ما گناه بکنیم یا گناه نکنیم؟ اساسا عامل انجام یک کار ( گناه یا کار نیک) نیازاست . و ما در هر لحظه نیاز های متعددی داریم ولی همیشه به سمت نیازی می ریم و کاری را انجام می دیم که آن نیاز برای ما شدت بیشتری یافته 

اما نکته ی مهم اینه که ما می توانیم نیاز های خود را کنترل کنیم و حتی نیازی را ایجاد کرده و نیازی را تضعیف کنیم! اگر دستورات دین را دقت کنید ( مثل کنترل نگاه - توصیه به قناعت - توصیه به انفاق و....)به نظر بنده علاوه بر اثرات متعدد اخروی و دنیوی موجب می شود آرام آرام درد و مسئله ی زندگی انسان عمیق و بزرگ شود و به نیاز ها جهت می دهد . تا انسان نیازهایی متعالی که پاسخ به این نیازها  موجب کمال انسان می شود داشته باشد .

علل ضرورت وجود دین نیر می تواند جوابی باشد که داشتن این دلایل و تربیت توام اراده ( عمل کردن) و علم به امور دینی می تواند نیاز به دینداری را به شدت در نزد فرد پررنگ کند تا جایی که در مقابل گناه و امور بیهوده  راه نیک را در پیش بگیرد

لطفا پس از خواندن این متن نظرات خود و دلایلاتان را بنویسید ان شا... بتوانم استفاده کنم.

توجه : بنده متخصص دین نیستم و این صحبت ها جنبه شخصی بیشتر دارد لطفا برای دریافت جوابی دقیق تر به منابع موثق دینی رجوع کنید

شب اول ماه رمضان -۱